Ούτε σήμερα κατάφερε να κλείσει την κακή παρένθεση που άνοιξε με τον ΟΦΗ και μετά από τις 7 συνεχόμενες συνέχισε με 2 διαδοχικές ισοπαλίες. Η ομάδα μας κυρίως στο δεύτερο ημίχρονο ήταν αρκετά καλή απέναντι σε έναν μαχητικό Παναιγιάλειο, κυνήγησε το γκολ αλλά τελικά έμεινε με περιπετειώδη τρόπο στο 0-0. Καθοριστικό στην εξέλιξη του παιχνιδιού ήταν το καθαρό πέναλτι που δεν δόθηκε υπερ μας στο Β ημίχρονο δίνοντας συνέχεια στις κραυγαλέες λανθασμένες αποφάσεις των διαιτητών που καλύπτονται από την ως τώρα καλή πορεία της ομάδος.
Κακιά συνήθεια έχει γίνει στην ομάδα να μπαίνει χαλαρή στο παιχνίδι και να αφήνει το μεγαλύτερο μέρος του πρώτου ημιχρόνου να περνάει χωρίς ο αντίπαλος να νιώθει την πίεση μας. Από την αρχή είχαμε την κατοχή αλλά πέρα από κάποιες ενέργειες του Μπαργκάν και του Πλατέλλα η ομάδα δύσκολα γινόταν απειλητική. Στην επανάληψη όμως αυτή η εικόνα άλλαξε. Η είσοδος του κεφάτου Ντούνη στη θέση του τραυματία(?) Μπαργκάν βοήθησε την ομάδα να ανεβάσει την πίεση της και περίπου 20' να εγκλωβίσει τον αντίπαλο της . Αλλεπάλληλες χαμένες ευκαιρίες που έδειχναν ότι αργά ή γρήγορα η μπάλα θα κατέληγε στα δίχτυα χωρίς όμως τελικά να τα καταφέρουμε. Αποκορύφωμα της πίεσης του ΑΡΗ ήταν το δοκάρι του Πλατέλλα από εκτέλεση φάουλ αλλά και το αγκάλιασμα πέναλτι που δεν δόθηκε από τον διαιτητή. Για πρώτη φορά φέτος είδαμε και σημάδια κούρασης στο τέλος. Συνήθως η δική μας ομάδα ήταν αυτή που άντεχε στο τέλος και πίεζε τον αντίπαλο. Σήμερα όμως από το 80΄ και μετά είδαμε τον Παναιγιάλειο να έχει περισσότερες δυνάμεις και κυνηγάει το γκολ μέχρι το τέλος. Ένα γκολ που λόγω της εγκληματικής έλλειψης συγκέντρωσης ολόκληρης της ομάδος μας λίγο έλειψε να δεχθούμε σε 2 πολύ επικίνδυνες αντεπιθέσεις. Ίσως να έπρεπε ο Δ.Σπανός να φρεσκάρει την ομάδα νωρίτερα.
Μπορεί σήμερα να χάθηκαν άλλοι 2 βαθμοί αλλά ο ΑΡΗΣ μας συνεχίζει να βρίσκεται στην πρώτη θέση και με μια διαφορά ασφαλείας από την 3η θέση. Αυτά τα 2 αρνητικά αποτελέσματα και οι ημέρες χαλάρωσης που ακολουθούν αποτελούν την ιδανική αφορμή για να διορθωθούν τα κακώς κείμενα και φυσικά να ενισχυθεί η ομάδα. Η ομάδα παραμένει στη θέση του οδηγού στην κούρσα της ανόδου και έτσι θα πρέπει πάση θυσία να συνεχίσει.